Türkiye Cumhuriyetimizin sebeb-i mevcudiyeti, Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk, “Ufku görmek yetmez, ufkun ötesini görmek gerekir” demişti.

Açları toklardan çok, düşünenleri konuşanlardan az; aklı susuz, ortak aklı kuru Mersin’imizde son yaşadığımız sel rezaleti değil ufku görmek, burnumuzun ucunu göremediğimizin ispatı!

*

“Susuz değildir yalnızca suyu arayan, su da susuzu arar” demiş halk bilgesi.

Su, yolunu...

Dere, yatağını buldu.

Açları toklardan çok, düşünenleri konuşanlardan az memleketimizde sel önüne ne çıktıysa aldı götürdü.

Araç, ağaç, masa, sandalye, domates, marul, kabak, lahana, patlıcan, hıyar...

Yaş ve kuru ne varsa hepsi sele kapıldı.

*

Cuma, cumartesi, pazar...

Üç gündür kimi dinlesem; ağzı yangın yeri.

Kime kulak versem; küfür kıyamet.

Hangi yöne dönsem; çamur deryası.

Kime baksam dertli, öfkeli, kalbi kırık, yarından karamsar.

Hangi kapıyı çalsam; somurtkan, çatık surat, ekşi surat.

*

Sözüm sanadır insan kere insan!

Dere yataklarını işgal eden, dağla deniz arasında set ören ‘aklı kuru’ insancık sözüm sanadır!

Boş vere boş vere...

Her yüze güleni dost bile bile...

‘Napolyon’ hastalığına yakalanmış, liyakatsiz kadrolarla işte bugünlere geldik.

Bunları konuşmamız lazım.

Korsikalı Bonapart’ın tarihte iz bırakan “Para... Para... Para” sözünü şiar edinmiş mayası bozukları, liyakatsiz kadroları Mersin’in konuşması lazım!

*

Ufuksuz yeryüzünün sokakları, caddeleri, köyleri, tarlaları, dereleri, ırmakları, sele kapılan şehri Mersin’de...

Ufuksuz yeryüzünün aklı susuz, ortak aklı kuru şehri Mersin’de, tam ortasındayız ahlaki çöküşün.

Rezalet orta yerde.

Oktay Akbal’ın sözünü mıh gibi tutuyorum aklımda:

- Önce Ekmekler Bozuldu! Ah, o ekmeğin bozulması, insanların mayası muhakkak ki ekmektir.

*

Sözlerime son verirken…

Türkiye Cumhuriyetimizin sebeb-i mevcudiyeti, Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk, “Mersinliler, Mersin’e sahip çıkın” demişti.

Bitti, nokta!